Ik vraag mij dus continue van alles af. Soms als ik met mensen praat, krijg ik reacties als “Tjonge. daar heb ik echt nog nooit over nagedacht”. Mijn volgende vraag is dan… “waarom niet?” of… “Heb je zin om er nu over na te denken?”

 

Het is makkelijker om te blijven geloven wat je gelooft dan kritisch en eerlijk naar je overtuigingen te kijken. Je loopt daarmee namelijk het risico dat je onder ogen zult moeten zien dat je jarenlang iets hebt geloofd wat niet klopt. Dit is ook hoe je hersenen werken. Je hersenen kunnen niet goed omgaan met tegenstrijdigheden. Dus zul je van nature snel informatie negeren of wegredeneren die niet klopt met jouw overtuigingen. En zul je makkelijk argumenten kunnen vinden om jouw overtuigingen te onderbouwen.

Het grappige is alleen: Veel van deze vragen hebben mensen nog nooit over nagedacht. Soms hebben mensen dus helemaal geen enkele onderbouwing voor hun overtuiging. En dat is best even schrikken als je daarmee geconfronteerd wordt.

Het kan best zijn dat jij zoiets hebt van… het zal allemaal wel. Ik vind het niet belangrijk. Maar is dit echt zo? Of zijn je hersenen je bezig te beschermen voor tegenstrijdige informatie? Durf je het aan deze vragen eens te stellen?

Wat ook een mogelijkheid is… is dat je zoiets hebt van: Ik heb dit geleerd van slimme mensen die erover na hebben gedacht, dus het zal wel kloppen. Echt? Wil je maar gewoon blind geloven wat ‘slimme mensen die er verstand van hebben’ je hebben verteld? Dat is dus precies waarom er zoveel ‘slimme mensen’ zijn die geloven dat evolutie is bewezen. Ze hebben geen argumenten, maar geloven de ‘experts’. In Jezus tijd waren er ook experts die slim waren en veel over geloofskwesties hadden nagedacht: de schriftgeleerden.

Ik vraag je echt niet om alles zelf uit te zoeken. Maar enkel om je eens een klein beetje te verdiepen in:

  • Wat je overtuigingen zijn
  • Waar die vandaan komen
  • Wat de onderbouwing is (die je van experts krijgt)
  • Of die onderbouwing blijft staan bij een paar kritische vragen

Het gaat mij er overigens helemaal niet om dat je van mening of overtuiging veranderd. Enkel dat je nadenkt over je overtuigingen en er eens eerlijk naar kijkt.